بالانویس1 :

این روزها اندکی از حجم کارهای دانشگاه کمتر شده است. از طرفی معمولا تا سحر بیدار می مانم . یکی از کارهایم شده است مطالعه آرشیو وبلاگ های دوستان.

برخی خاطره ها آنقدر جذاب است که حیف است آنجا آرشیو شده بماند. باید دوباره گفته شود. تصمیم گرفتم برخی از این خاطره ها را بازنویسی و دوباره منتشر کنم.

بالانویس2 :

حکایت اتوبوس آسمانی گردان بلال را اکثر دزفولی ها می دانند. اتوبوسی که در منطقه روستای خضر حاشیه بهمنشیر هدف شلیک راکت های هواپیمای عراقی قرار می گیرد و 34  تن از بهترین پرستوهای بلال را آسمانی می کند. خاطرات اتوبوس و تک تک مسافرانش کتابی قطور لازم دارد.

 این پیکر بی سر عبدالعلی است یا عبدالحسین؟

                    شهید عبدالعلی پوریاقلی                شهید عبدالحسین دینوی

بچه های گردان بلال سرخوش از عطرپیروزی والفجر 8 ، باید خط را تحویل دهند.

تعدادی از بچه های گردان با یک اتوبوس و به همراه دو کمپرسی راه می افتند سمت منطقه. قرار است شبانه بروند و شبانه برگردند. اما به دلیل تخریب پل روستا جمع آوری وسائل و ادوات تا صبح طول می کشد.

بچه های بلال خسته از کار ، سوار اتوبوس می شوند تا برگردند به پادگان کرخه . هنوز اتوبوس راه نیفتاده است که غرش هواپیمای عراقی و همزمان راکت هایی که به سمت اتوبوس شلیک می شود ، همه چیز را به هم می ریزد.

بقیه روایت در ادامه مطلب